Vier astronauten aan boord van het Orion-ruimtevaartuig raceten op vrijdag richting de aarde, in afwachting van een splashdown in de Stille Oceaan die de eerste bemande maanmissie in meer dan een halve eeuw zou afsluiten. De bemanning van Artemis II — de Amerikanen Reid Wiseman, Victor Glover, Christina Koch en de Canadees Jeremy Hansen — stond voor de gevaarlijkste fase van hun missie toen hun capsule in de vorm van een snoepje de aardatmosfeer naderde met een snelheid van 40.000 kilometer per uur.
Het hitteschild van het ruimtevaartuig ondergaat tijdens de terugkeer de meest kritieke test, een onderdeel dat tijdens de onbemande missie Artemis I in 2022 onverwachte schade opliep. NASA-ingenieurs pasten de landingsbaan voor Artemis II aan om warmteopbouw te verminderen en het risico op falen van de capsule tijdens de intense passage door de atmosfeer te minimaliseren.
De bemanning lanceerde op 1 april vanaf Cape Canaveral aan boord van NASA's Space Launch System-raket en voltooide een reis van 10 dagen die hen rond de achterkant van de maan bracht — verder de ruimte in dan ooit tevoren door mensen. Hun missie kende verschillende historische primeurs: Glover werd de eerste zwarte astronaut op een maanmissie, Koch de eerste vrouw en Hansen de eerste niet-Amerikaan die aan maanverkenning deelnam.
De terugkeer begint met de scheiding van de bemanningscapsule van Orion en zijn servicemodule, gevolgd door de terugkeer in de atmosfeer die een zes minuten durende radiostilte veroorzaakt wanneer superheet plasma het ruimtevaartuig omhult. Tijdens deze fase genereert de hevige luchtcompressie — niet wrijving — temperaturen van meer dan 2.700 graden Celsius rond de buitenkant van de capsule.
Voor de astronauten binnenin brengt de terugkeer intense trillingen, toenemende geluidsniveaus en zwaartekrachtkrachten die hun lichaamsgewicht meerdere keren doen toenemen. De door Europa gebouwde servicemodule zal volledig verbranden tijdens de terugkeer in de atmosfeer, waardoor alleen de bemanningscapsule overblijft om door te vliegen naar het landingsgebied in de Stille Oceaan voor de kust van San Diego.
France 24 beschrijft de missie als een gevierde prestatie van NASA, maar behoudt een journalistieke afstand. De zender benadrukt de technische aspecten en historische betekenis zonder editoriaal commentaar, wat de Franse onafhankelijke en ondersteunende houding ten opzichte van internationale ruimtesamenwerking weerspiegelt, ondanks dat Frankrijk niet direct betrokken is bij Artemis.
Dawn ziet de missie als een triomf van wetenschap en technologie in turbulente tijden en merkt expliciet op hoe deze de wantrouwen in grote techbedrijven tegengaat. De krant benadrukt de rol van de missie in het bevestigen van technologische prestaties, wat de over het algemeen positieve kijk van Pakistan op internationale wetenschappelijke samenwerking en ruimteverkenning als symbolen van menselijke vooruitgang weerspiegelt.
RTP legt sterk de nadruk op de technische gevaren en fysica van de terugkeer in de atmosfeer en benadrukt de risico's van de missie in plaats van de prestaties te vieren. Dit weerspiegelt het pragmatische Europese perspectief van Portugal op ruimteverkenning — ondersteunend voor wetenschappelijke vooruitgang, maar met nadruk op de technische uitdagingen en kosten van dergelijke ambitieuze programma's.
De missie dient als generale repetitie voor Artemis III, gepland voor later dit decennium, die astronauten voor het eerst sinds Apollo 17 in 1972 op het maanoppervlak wil laten landen. Het bredere Artemis-programma streeft naar een permanente menselijke aanwezigheid op de maan als voorbereiding op de uiteindelijke verkenning van Mars.
De publieke steun voor de missie is sterk gebleven, ondanks de uitvoering ervan tegen de achtergrond van militaire conflicten en sociale onrust. De maanreis heeft een tegenwicht geboden aan de wijdverspreide scepsis over technologiebedrijven en bevestigt de prestaties op het gebied van ruimteverkenning op een moment dat grote techbedrijven steeds meer wantrouwen oogsten.
De splashdown was gepland voor kort na 20:00 uur Eastern Time, met reddingsschepen in de Stille Oceaan om de bemanningscapsule op te halen. Het succes hangt volledig af van de prestaties van het hitteschild en de precisie van NASA's berekeningen voor de terugkeer in de atmosfeer — factoren die zullen bepalen of deze historische missie eindigt in triomf of tragedie.