Iran ponownie wprowadził ograniczenia dotyczące Cieśniny Ormuz w sobotę, mniej niż 24 godziny po ogłoszeniu, że kluczowy szlak żeglugowy jest w pełni otwarty dla statków handlowych. Decyzja nastąpiła po oskarżeniach Teheranu, że Waszyngton narusza warunki zawieszenia broni, utrzymując blokadę morską irańskich portów.
Dowództwo wojskowe Iranu ogłosiło, że cieśnina powróciła do swojego „poprzedniego statusu” pod „ściślejszą kontrolą i zarządzaniem sił zbrojnych”. Decyzja nastąpiła po oświadczeniu prezydenta Donalda Trumpa, że blokada USA pozostanie „w pełnej mocy” do czasu zawarcia przez Iran kompleksowej umowy z Waszyngtonem.
Dopóki Stany Zjednoczone nie przywrócą swobody ruchu dla wszystkich statków odwiedzających Iran, sytuacja w Cieśninie Ormuz pozostanie ściśle kontrolowana
Dowództwo wojskowe Iranu — irańska telewizja państwowa
Ogłoszenie wywołało natychmiastowy chaos na szlakach żeglugowych — dane z systemów śledzenia statków pokazały, że co najmniej osiem tankowców przepłynęło przez cieśninę w sobotę rano, zanim ponownie wprowadzono ograniczenia. Kilka statków próbujących przepłynąć na wschód z portów Zjednoczonych Emiratów Arabskich w kierunku Indii gwałtownie zawróciło, podczas gdy inne nadawały sygnały identyfikacyjne chińskie lub indyjskie, prawdopodobnie w celu podkreślenia neutralności.
Brytyjskie władze morskie poinformowały, że irańskie łodzie patrolowe Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej ostrzelały co najmniej jeden tankowiec próbujący przepłynąć przez cieśninę, jednak statek i załoga zostali uznani za bezpiecznych. Incydent podkreślił niestabilny charakter sytuacji, gdyż operatorzy komercyjni starali się poruszać wbrew sprzecznym sygnałom z Teheranu i Waszyngtonu.
NPR przedstawia historię jako niepewność dyplomatyczną, podkreślając płynność negocjacji, unikając przy tym opowiedzenia się po którejkolwiek ze stron. Medium skupia się na aspektach technicznych statusu cieśniny, zamiast przypisywać winę, co odzwierciedla złożoną pozycję USA jako zarówno strony konfliktu, jak i mediatora globalnych obaw dotyczących bezpieczeństwa energetycznego.
France 24 podkreśla „wahania” dotyczące cieśniny jako dowód na nieudaną dyplomację amerykańską, podważając optymistyczne twierdzenia Trumpa dotyczące perspektyw pokoju. Ujęcie to odzwierciedla europejską frustrację unilateralizmem USA oraz obawy o zakłócenia w bezpieczeństwie energetycznym, które mogą dotknąć rynków europejskich.
The Independent przyjmuje ostrożne, oparte na faktach podejście, jednocześnie podkreślając brytyjskie obawy dotyczące bezpieczeństwa morskiego poprzez doniesienia o incydentach z udziałem łodzi patrolowych. Ujęcie to odzwierciedla pozycję Wielkiej Brytanii jako kluczowego państwa żeglugowego, zainteresowanego utrzymaniem otwartych szlaków morskich, unikając przy tym bezpośredniej krytyki którejkolwiek ze stron.
NDTV skupia się na aspektach technicznych blokady oraz jej wpływie na globalne dostawy ropy, co odzwierciedla pozycję Indii jako dużego importera energii, zależnego od dostaw z Zatoki Perskiej. Medium podkreśla implikacje gospodarcze, zamiast opowiadać się po stronie dyplomatycznej, co jest zgodne z niezaangażowaną polityką zagraniczną Indii.
Dawn podkreśla centralną rolę Pakistanu jako mediatora oraz przedstawia spór jako możliwy do rozwiązania poprzez kontynuację wysiłków dyplomatycznych. Stanowisko to, wyrażające wsparcie dla negocjacji, odzwierciedla strategiczne położenie Pakistanu jako głównego pośrednika oraz jego zainteresowanie pokazaniem znaczenia dyplomacji w regionalnych konfliktach.
Media saudyjskie przedstawiają ponowne otwarcie przez Iran jako obliczone posunięcie manipulacyjne, a nie prawdziwą współpracę, podkreślając utrzymującą się kontrolę Teheranu nad żeglugą oraz groźby ponownego wprowadzenia ograniczeń. Ta narracja służy interesom Arabii Saudyjskiej, przedstawiając Iran jako zawodnego aktora regionalnego, którego ustępstwa są taktycznymi ruchami, a nie znacznym odprężeniem, co wzmacnia pozycję Rijadu jako bardziej stabilnego partnera handlowego dla międzynarodowej gospodarki.
Tureckie media podkreślają chaos i sprzeczne oświadczenia między USA a Iranem, przedstawiając sytuację jako brak komunikacji, który zagraża stabilności regionalnej. To ujęcie odzwierciedla delikatną równowagę Turcji między zobowiązaniami wobec NATO a regionalnymi relacjami, pozycjonując Ankarę jako potencjalnego mediatora, jednocześnie podkreślając potrzebę klarownej koordynacji dyplomatycznej w strategicznie ważnym szlaku wodnym.
Cieśnina, przez którą zwykle przepływa jedna piąta globalnych dostaw ropy naftowej, pozostaje w dużej mierze zamknięta od rozpoczęcia wojny USA-Izrael z Iranem 28 lutego. Piątkowy krótkotrwały ponowny otwór wywołał gwałtowny spadek cen ropy — cena ropy Brent spadła poniżej 90 dolarów za baryłkę, zanim odbiła się po ogłoszeniu nowych ograniczeń.
Trump utrzymywał optymistyczny ton w sprawie szerszych negocjacji, sugerując, że porozumienie pokojowe jest „bardzo blisko”, pomimo sporu o Hormuz. Wskazał, że rozmowy mogą zostać wznowione w weekend, choć ostrzegł, że zawieszenie broni może nie zostać przedłużone po środę bez kompleksowego porozumienia.
Może jej nie przedłużę, ale blokada pozostanie
Donald Trump, prezydent USA — dziennikarze na pokładzie Air Force One
Pat stanowisko podkreśla fundamentalne różnice między Waszyngtonem a Teheranem w kwestii warunków ewentualnego porozumienia. Iran domaga się zniesienia wszystkich amerykańskich sankcji oraz uwolnienia miliardów dolarów zamrożonych aktywów, podczas gdy Trump nalega na zwrot irańskiego zapasu wzbogaconego uranu oraz uzyskanie gwarancji dotyczących programu nuklearnego kraju.
Pakistańscy mediatorzy, którzy stali się kluczowymi pośrednikami w konflikcie, kontynuowali w sobotę wysiłki dyplomatyczne w Teheranie. Feldmarszałek Asim Munir zakończył trwającą trzy dni wizytę mającą na celu zmniejszenie różnic między stronami, podczas gdy premier Shehbaz Sharif prowadził równoległe działania w Turcji i państwach Zatoki Perskiej.
Szybkie odwrócenie decyzji dotyczącej dostępu do Hormuz podkreśla kruchość obecnego zawieszenia broni, które wygasa za cztery dni. Biorąc pod uwagę twarde stanowisko obu stron w kluczowych kwestiach, perspektywa przedłużenia rozejmu wydaje się coraz bardziej niepewna w obliczu zbliżającego się terminu w środę.