Izrael i Liban zgodziły się na przeprowadzenie bezpośrednich negocjacji po ponad trzydziestoletniej przerwie, co ogłosiły Stany Zjednoczone we wtorek po rozmowach w Waszyngtonie, mediowanych przez Sekretarza Stanu Marco Rubio.
Dwugodzinne spotkanie między izraelskim ambasadorem w USA Yechielem Leiterem a libańską ambasadorką Nadą Hamadeh Moawad stanowiło przełom dyplomatyczny między krajami, które formalnie pozostają w stanie wojny od 1948 roku i nie utrzymują oficjalnych stosunków dyplomatycznych.
To historyczna szansa. Dziś mamy nadzieję, że uda się opracować ramy, na których można zbudować trwały i aktualny pokój.
Marco Rubio, Sekretarz Stanu USA — ABC News Australia
Ogłoszenie nastąpiło w trakcie trwającego konfliktu między Izraelem a Hezbollahem, grupą zbrojną wspieraną przez Iran, który rozpoczął się 2 marca, gdy Hezbollah zaatakował Izrael w ramach szerszej wojny USA-Iran. izraelskie uderzenia zabiły ponad 2000 osób w Libanie i spowodowały przesiedlenie ponad miliona osób, podczas gdy izraelskie siły lądowe wkroczyły do południowego Libanu.
Hezbollah sprzeciwił się rozmowom i wystrzelił rakiety w kierunku ponad tuzina północnych izraelskich miast w momencie rozpoczęcia spotkania w Waszyngtonie. Przywódca grupy zbrojnej, Naim Qassem, wezwał do wycofania się z negocjacji i zapowiedział kontynuację walki.
France 24 przedstawia rozmowy jako przełom dyplomatyczny, zachowując równowagę w relacjonowaniu stanowisk obu stron. Francuska prasa podkreśla wielostronne wsparcie dyplomatyczne ze strony europejskich sojuszników, odzwierciedlając tradycyjną rolę Francji jako mediatora w konfliktach na Bliskim Wschodzie oraz jej historyczne więzi z Libanem.
NDTV prezentuje rozmowy przez pryzmat procedur dyplomatycznych, skupiając się na mechanizmach porozumienia i oficjalnych oświadczeniach. Indyjskie media odzwierciedlają zrównoważone podejście Nowego Delhi do konfliktów na Bliskim Wschodzie, unikając opowiedzenia się po którejkolwiek ze stron, jednocześnie podkreślając znaczenie rozwiązań dyplomatycznych nad działaniami militarnymi.
Daily Sabah kładzie nacisk na kryzys humanitarny w Libanie i konieczność wycofania izraelskich sił, odzwierciedlając regionalne stanowisko Turcji jako krytyka izraelskich działań militarnych, jednocześnie wspierając rozwiązania dyplomatyczne. Publikacja przedstawia rozmowy w kontekście szerszej tureckiej działalności na rzecz suwerenności Palestyny i Libanu.
ABC Australia skupia się na aspektach proceduralnych i roli mediacji USA, odzwierciedlając sojusz Australii ze Stanami Zjednoczonymi przy zachowaniu neutralności dyplomatycznej. Relacja podkreśla historyczny charakter rozmów oraz obawy o stabilność regionalną, które są zgodne z priorytetami polityki zagranicznej Australii.
Dawn zwraca uwagę na sprzeciw Hezbollahu i trwającą przemoc, odzwierciedlając sympatię Pakistanu dla ruchów oporu, jednocześnie wspierając rozwiązania dyplomatyczne. Publikacja podkreśla szerszy kontekst regionalnego konfliktu, co jest zgodne z pozycją Pakistanu jako mediatora w międzynarodowych sporach.
Spiegel przedstawia rozmowy jako istotny kamień milowy dyplomacji, jednocześnie wskazując na praktyczne wyzwania, zwłaszcza dotyczące roli Hezbollahu. Niemieckie media odzwierciedlają zaangażowanie Berlina w wielostronną dyplomację oraz jego obawy dotyczące stabilności regionalnej, która może wpłynąć na interesy europejskie i napływ uchodźców.
RTP kładzie nacisk na aspekty humanitarne i konieczność podjęcia konkretnych działań w celu rozwiązania kryzysu w Libanie, odzwierciedlając portugalskie skupienie na prawach człowieka i prawie międzynarodowym. Relacja przedstawia rozmowy w kontekście szerszych stanowisk Unii Europejskiej dotyczących konfliktów na Bliskim Wschodzie i rozwiązań dyplomatycznych.
Al Jazeera przedstawia negocjacje przez pryzmat regionalnych dynamik oporu, podkreślając sprzeciw Hezbollahu jako fundamentalne zagrożenie dla amerykańskich wysiłków dyplomatycznych, a nie jedynie przeszkodę. Ta perspektywa odzwierciedla złożoną pozycję Kataru, który dąży do regionalnej stabilności, jednocześnie sceptycznie podchodząc do inicjatyw izraelsko-amerykańskich, które nie uwzględniają szerszych arabskich obaw dotyczących irańskiego wpływu poprzez grupy proxy.
Dziś odkryliśmy, że jesteśmy po tej samej stronie. Jesteśmy zjednoczeni w dążeniu do wyzwolenia Libanu spod władzy Hezbollahu.
Yechiel Leiter, izraelski ambasador w USA — Dawn
Pozycja Libanu była znacząco odmienna. Ambasador Moawad zażądała natychmiastowego zawieszenia broni, powrotu przesiedleńców oraz konkretnych działań mających na celu rozwiązanie kryzysu humanitarnego w Libanie. Podkreśliła także żądanie Libanu dotyczące pełnej suwerenności nad całym libańskim terytorium, części którego są obecnie okupowane przez izraelskie siły na południu.
Termin negocjacji odzwierciedla presję USA, aby zatrzymać konflikt izraelsko-hezbollahski, zanim ten zakłóci kruche, dwutygodniowe zawieszenie broni między Waszyngtonem a Teheranem. We wtorek prezydent Trump wskazał, że rozmowy pokojowe USA-Iran mogą zostać wznowione „w ciągu najbliższych dwóch dni” w Pakistanie, po tym jak wcześniejsze negocjacje nie przyniosły przełomu.
Wszystkie strony zgodziły się na rozpoczęcie bezpośrednich negocjacji w dogodnym dla obu stron terminie i miejscu.
Tommy Pigott, rzecznik Departamentu Stanu — NDTV
Departament Stanu podkreślił, że każde porozumienie dotyczące zawieszenia broni musi zostać osiągnięte między rządami Izraela i Libanu przy mediacji USA, a nie poprzez oddzielne kanały negocjacyjne – co jest wyraźnym nawiązaniem do trwających rozmów USA-Iran.
Ministrowie spraw zagranicznych 17 krajów, w tym Wielkiej Brytanii i Francji, wezwali obie strony do wykorzystania tej dyplomatycznej szansy. Jednak nadal istnieją znaczne przeszkody, gdyż Izrael domaga się całkowitego rozbrojenia Hezbollahu, a rząd Libanu nie ma możliwości kontrolowania potężnej grupy szyickiej, która odrzuciła wezwania do rozbrojenia.