Brazylijski prezydent Luiz Inácio Lula da Silva ostro zaatakował podejście Donalda Trumpa do polityki zagranicznej, potępiając niedawną groźbę amerykańskiego prezydenta wobec Iranu jako niekonstytucyjną i wzywając światowych przywódców do rządzenia przez szacunek, a nie zastraszanie.
80-letni brazylijski przywódca szczególnie skrytykował groźbę Trumpa z 7 kwietnia dotyczącą zniszczenia cywilizacji irańskiej w trakcie trwającego konfliktu USA-Izrael z Iranem. Lula argumentował, że takie groźby wykraczają poza uprawnienia prezydenckie i naruszają zasady demokratyczne.
Trump nie ma prawa budzić się rano i grozić jakiemuś krajowi. Nie został na to wybrany, a jego Konstytucja tego nie pozwala.
Luiz Inácio Lula da Silva, prezydent Brazylii — El País
W wywiadzie dla hiszpańskiego dziennika El País przed spotkaniem z hiszpańskim premierem Pedro Sánchezem w Barcelonie Lula określił politykę zagraniczną Trumpa jako fundamentalnie błędną. Argumentował, że założenie Waszyngtonu, iż militarna i ekonomiczna przewaga daje mu prawo do ustalania reguł gry, stanowi niebezpieczne błędne kalkulacje.
Brazylijski prezydent postawił się w roli orędownika dyplomacji opartej na szacunku, a nie przymusie, podkreślając, że potężne państwa mają szczególną odpowiedzialność za utrzymanie pokoju na świecie. Jego krytyka wykracza poza retorykę i dotyczy konkretnych sporów politycznych, w tym podejścia Trumpa do Wenezueli po styczniowym schwytaniu prezydenta Nicolása Maduro przez amerykańskie siły specjalne.
The Straits Times przedstawia to jako zasadniczy spór dyplomatyczny, podkreślając konstytucyjne ograniczenia władzy prezydenckiej i normy demokratyczne. Perspektywa Singapuru ceni wielostronną dyplomację i międzynarodowy porządek oparty na regułach, prezentując konflikt jako przykład szerszych pytań o to, jak mocarstwa powinny sprawować globalny wpływ.
SCMP skupia się na dynamice przywództwa między dwoma starzejącymi się przywódcami, podkreślając wezwanie do 'wielkiej dojrzałości' w stosunkach międzynarodowych. Ich ujęcie odzwierciedla pozycję Hongkongu jako międzynarodowego centrum finansowego, które korzysta ze stabilnych relacji między mocarstwami, kładąc nacisk na praktyczną potrzebę powściągliwości dyplomatycznej zamiast konfrontacji ideologicznej.
Reuters przedstawia historię przez pryzmat filozofii przywództwa dyplomatycznego, podkreślając wezwanie Luli do rządzenia opartego na szacunku zamiast taktyk strachu jako szerszy komentarz do stylów przywództwa globalnego. To ujęcie rezonuje z pozycją Indii jako jednej z największych demokracji, starającej się równoważyć relacje zarówno z USA, jak i innymi mocarstwami, jednocześnie opowiadając się za wielostronnymi podejściami dyplomatycznymi.
Relacja przedstawia spór jako część szerszego wzorca napięć między ugruntowanymi regionalnymi mocarstwami a asertywną polityką USA, koncentrując się na wezwaniu Luli do szacunku w stosunkach międzynarodowych. To ujęcie wpisuje się w ostatnią strategię dyplomatyczną Arabii Saudyjskiej, polegającą na utrzymaniu strategicznej autonomii przy zarządzaniu złożonymi relacjami z mocarstwami, w tym równoważeniu więzów z USA z innymi globalnymi partnerstwami.
Historię przedstawia się jako przykład oporu średnich mocarstw wobec postrzeganego nadużycia wpływów USA, podkreślając nacisk Luli na godność i szacunek w stosunkach międzynarodowych jako alternatywę dla dyplomacji opartej na przymusie. To narracja rezonuje z własnym doświadczeniem Turcji w nawiązywaniu równowagi między napięciami z USA a obroną regionalnego wpływu i suwerenności w decyzjach dotyczących polityki zagranicznej.
Nie może się zdarzyć, aby USA myślały, że mogą rządzić Wenezuelą. To nie jest normalne; nie ma miejsca w demokracji.
Luiz Inácio Lula da Silva, prezydent Brazylii — El País
Lula wezwał do wolnych wyborów w Wenezueli bez amerykańskiej ingerencji, co odzwierciedla jego szerszą opozycję wobec interwencjonizmu USA w Ameryce Łacińskiej. Ta postawa wpisuje się w jego historyczną krytykę regionalnego wpływu Waszyngtonu oraz preferencję dla wielostronnych rozwiązań dyplomatycznych.
Napięcia między Lulą a Trumpem trwają od ponad dekady i są komplikowane przez krajową dynamikę polityczną w Brazylii. Główny rywal wyborczy Luli, skrajnie prawicowy były prezydent Jair Bolsonaro, utrzymywał bliskie kontakty z Trumpem przed skazaniem go na 27 lat więzienia za próbę zamachu stanu w celu utrzymania się przy władzy.
Pomimo wzajemnych nieporozumień, Lula uznał praktyczną konieczność zarządzania relacjami między dwoma mocarstwami prowadzonymi przez starszych przywódców. Nawiązał do wcześniejszych napięć dyplomatycznych, w tym ceł Trumpa na Brazylię oraz sankcji wobec brazylijskich sędziów zajmujących się sprawą Bolsonaro, które później zostały odwrócone.
Dwa kraje rządzone przez dwóch dżentelmenów w wieku osiemdziesięciu paru powinny rozmawiać z wielką dojrzałością.
Luiz Inácio Lula da Silva, prezydent Brazylii — El País
Czasowanie krytyki Luli zbiega się z jego spotkaniem z Sánchezem, kolejnym lewicowym przywódcą krytykującym politykę Trumpa. Ta koordynacja sugeruje szerszy wysiłek postępowych przywódców z Ameryki Łacińskiej i Europy, aby przedstawić zjednoczony front przeciwko temu, co postrzegają jako amerykański jednostronizm pod przywództwem Trumpa.