Gennaro Gattuso zrezygnował ze stanowiska selekcjonera reprezentacji Włoch w piątek, trzy dni po tym, jak *Azzurri* nie zdołali awansować na trzecie z rzędu mistrzostwa świata. Były pomocnik AC Milan odszedł ze stanowiska po druzgocącej porażce w rzutach karnych 4:1 z Bośnią i Hercegowiną w wtorkowym meczu barażowym, który przekreślił szanse Włoch na udział w turnieju w 2026 roku.
Rezygnacja wieńczy burzliwy tydzień włoskiej piłki nożnej. Odwołanie Gattuso nastąpiło zaledwie dzień po rezygnacji Gabriele Graviny ze stanowiska prezesa Włoskiego Związku Piłki Nożnej (FIGC), a także po odejściu byłego bramkarza Gianluigiego Buffona z funkcji szefa delegacji.
Z ciężkim sercem, nie osiągnąwszy celu, który sobie postawiliśmy, uważam, że moja przygoda z kadrą narodową dobiegła końca. Koszulka *Azzurrich* to najcenniejszy skarb w futbolu, dlatego słuszne jest, aby od samego początku ułatwić przyszłe oceny techniczne.
Gennaro Gattuso, były selekcjoner Włoch — BBC
Gattuso został zatrudniony w czerwcu 2025 roku, aby zastąpić Luciano Spallettiego i przerwać fatalną passę Włoch bez udziału w Mundialu. Czterokrotni mistrzowie świata ostatni raz wystąpili w turnieju w 2014 roku i teraz nie zakwalifikowali się do trzech kolejnych edycji — co jest precedensem wśród poprzednich zwycięzców Pucharu Świata.
W krótkim okresie pracy Gattuso wygrał sześć z ośmiu meczów, jednak nie zdołał przezwyciężyć systemowych problemów trapiących włoską piłkę. Porażka kadry odzwierciedla szersze wyzwania, z jakimi boryka się krajowa liga, w tym ograniczone możliwości rozwoju talentów oraz brak ewolucji taktycznej na najwyższym poziomie.
BBC przedstawia rezygnację Gattuso jako wspólną decyzję z federacją, kładąc nacisk na jego emocjonalne słowa oraz szerszy kryzys instytucjonalny. Relacja skupia się na potencjalnych następcach i bezprecedensowej serii nieobecności Włoch na Mundialu.
France 24 postrzega rezygnację jako bezpośrednią konsekwencję porażki w kwalifikacjach, podkreślając systemowe problemy włoskiej piłki. Medium zwraca uwagę na historyczne znaczenie trzech kolejnych nieobecności na turnieju.
Japan Times skupia się głównie na rezygnacji prezesa Graviny, wpisując ją w kontekst nacisków rządowych po nieudanych kwalifikacjach. Relacja kładzie większy nacisk na chaos instytucjonalny niż na decyzje szkoleniowe.
Público przedstawia kontekst kariery Gattuso jako zawodnika i trenera, uznając jego rezygnację za nieuniknioną w obliczu niepowodzenia misji. Medium podkreśla emocjonalny ciężar powtarzających się nieobecności Włoch na Mundialu.
NZZ przyjmuje bardziej analityczne podejście, łącząc porażkę Włoch z głębszymi problemami strukturalnymi, takimi jak rozwój talentów i skład kadry. Medium traktuje to jako objaw głębszych problemów włoskiej piłki.
48-letni Gattuso, który w trakcie kariery reprezentacyjnej rozegrał 73 mecze dla Włoch i zdobył Mistrzostwo Świata w 2006 roku, wyraził głęboki żal z powodu nieudanych kwalifikacji. Jego szkoleniowe doświadczenie obejmuje pracę w AC Milan, Napoli, Valencii i Olympique Marsylia, jednak żaden z tych epizodów nie przyniósł oczekiwanego międzynarodowego sukcesu.
Eliminacja Włoch to kolejny rozdział w zmieniającym się krajobrazie europejskiej piłki. Porażka w rzutach karnych z Bośnią i Hercegowiną — krajem, który nigdy nie zakwalifikował się do Mundialu — unaoczniła, jak tradycyjne potęgi nie mogą już traktować kwalifikacji jako pewnika.
FIGC zwoła nadzwyczajne zebranie 22 czerwca w celu wyboru nowego kierownictwa, natomiast poszukiwania następcy Gattuso rozpoczną się natychmiast. Wśród wymienianych kandydatów są Massimiliano Allegri, obecny trener AC Milan, oraz Roberto Mancini, który doprowadził Włochy do zwycięstwa w Euro 2020, zanim zrezygnował w 2023 roku.
Kryzys wykracza jednak poza zmiany personalne. Włoska liga krajowa boryka się z problemem rozwoju młodych talentów, a Serie A coraz bardziej polega na zagranicznych zawodnikach. To prowadzi do płytkiej bazy kandydatów do kadry narodowej, przyczyniając się do międzynarodowego upadku włoskiej piłki.
Przyszłość włoskiej piłki pozostaje niepewna, a związek stoi przed koniecznością wprowadzenia reform strukturalnych przed rozpoczęciem kolejnego cyklu kwalifikacyjnego.