China veroordeelde dinsdag de Amerikaanse blokkade van Iraanse havens als 'gevaarlijk en onverantwoordelijk', terwijl Chinese schepen met de vlag van China de Straat van Hormuz blijven passeren ondanks de Amerikaanse restricties. Hierdoor lopen de diplomatieke spanningen verder op.
President Donald Trump gaf opdracht voor de blokkade na mislukte vredesbesprekingen in het weekend. Deze richt zich op schepen die Iraanse havens en kustgebieden in de Golf binnenvaren of verlaten. De restricties traden maandag om 14:00 uur GMT in werking, ondanks een fragiele tweedaagse wapenstilstand tussen Washington en Teheran.
De VS heeft militaire eenheden ingezet en een gerichte blokkade ingesteld, wat alleen maar de spanningen zal verergeren en de reeds fragiele wapenstilstand zal ondermijnen. Bovendien brengt het de veiligheid van de scheepvaart door de Straat (van Hormuz) in gevaar. Dit is gevaarlijk en onverantwoordelijk gedrag.
Guo Jiakun, woordvoerder van het Chinese ministerie van Buitenlandse Zaken — Channel NewsAsia
De blokkade creëert een complexe maritieme patstelling in een van de belangrijkste scheepvaartroutes ter wereld. Iran had de doorgang door de Straat van Hormuz al beperkt tot schepen van landen die het als vriendschappelijk beschouwt, waaronder China. Trumps stap lijkt bedoeld om Peking, de grootste olieklant van Iran, onder druk te zetten om Teheran te beïnvloeden de waterweg te heropenen.
Gegevens tonen aan dat ten minste één door de VS gesanctioneerde Chinese tanker op de eerste dag van de blokkade succesvol de zeestraat passeerde, waarmee de handhaving van de Amerikaanse restricties op de proef werd gesteld. De doorgang van het schip benadrukt de praktische uitdagingen van het afdwingen van een marineblokkade in internationale wateren waar meerdere grootmachten concurrerende claims doen.
France 24 beschrijft het verhaal als een escalatie van diplomatieke spanningen en benadrukt de kwetsbaarheid van bestaande wapenstilstanden. De zender belicht de internationale implicaties met een uitgebreide dekking van meerdere diplomatieke fronten, wat past bij de traditionele rol van Frankrijk als bemiddelaar in Midden-Oosterse conflicten en de zorg voor regionale stabiliteit.