President Donald Trump heeft zijn adviseurs laten weten dat hij bereid is militaire operaties tegen Iran af te sluiten, zelfs als de Straat van Hormuz grotendeels gesloten blijft. Dat blijkt uit berichten van ambtenaren die geciteerd worden door The Wall Street Journal.
De beslissing weerspiegelt Trumps inschatting dat het forceren van de heropening van de strategische vaarroute het conflict zou verlengen tot voorbij zijn gewenste tijdlijn van vier tot zes weken. De operaties begonnen op 28 februari met gezamenlijke Amerikaanse-Israëlische aanvallen op Iran en hebben nu dag 30 bereikt.
Trumps herziene strategie richt zich op het bereiken van kernobjectieven — het verzwakken van de Iraanse marinecapaciteiten en raketvoorraden — terwijl de complexe taak om de zeestraat later te heropenen wordt uitgesteld. De smalle scheepvaartroute, die de Perzische Golf verbindt met de Indische Oceaan, verwerkt normaal gesproken ongeveer een vijfde van de wereldwijde oliehandel en honderden schepen per dag.
Vandaag is het dag 30
Karoline Leavitt, woordvoerder van het Witte Huis — The Hindu
Mocht diplomatieke druk er niet in slagen Teheran te overtuigen om vrije maritieme doorgang te herstellen, dan plant Washington Europese en Golfstaten te vragen om de inspanningen te leiden om de waterweg te heropenen. Deze aanpak zou de last verschuiven van directe Amerikaanse militaire actie, terwijl de druk op Iran via bondgenoten wordt gehandhaafd.
Beschrijft Trumps strategische koerswijziging als een beslissing gebaseerd op tijdlijnbeperkingen, met nadruk op de 30-daagse mijlpaal en de mogelijkheid van verdeling van de lasten met bondgenoten. Kwalificeert de ontwikkeling als een pragmatische aanpassing in plaats van een strategische terugtrekking.
Karakteriseert Trumps positie als mogelijk versterkend voor de greep van Iran op de waterweg, terwijl de afwijzing van Amerikaanse voorstellen door Iran wordt benadrukt. Legt de nadruk op scepsis van beide kanten over de toewijding aan succesvolle onderhandelingen.
Richt zich op de mondiale economische gevolgen van de sluiting van de zeestraat en Trumps oplopende dreigementen tegen Iraanse infrastructuur. Presenteert de beslissing als een poging om militaire en politieke kosten te beperken.
De strategische koerswijziging komt op hetzelfde moment dat Trump de dreigementen tegen Iraanse infrastructuur heeft opgevoerd. Hij waarschuwde dat het niet bereiken van een akkoord zou leiden tot vernietiging van de olieterminal op Kharg Island, energiecentrales en olieputten door Amerikaanse troepen.
We zijn daar zeker in geïnteresseerd. Ik ga niet vooruitlopen op wat hij gaat doen, maar het is zeker een idee waar u meer over zult horen
Karoline Leavitt, woordvoerder van het Witte Huis — The Hindu
De regering onderzoekt ook verdelingen van de lasten met Arabische landen, waaronder Koeweit, de Verenigde Arabische Emiraten en Saoedi-Arabië, om de lopende operaties te ondersteunen. Dit weerspiegelt bredere inspanningen om de kosten en verantwoordelijkheden van het conflict te regionaliseren.
Iraanse functionarissen hebben Amerikaanse onderhandelingsvoorstellen afgedaan als onrealistisch. Ministerie van Buitenlandse Zakenwoordvoerder Ismail Baghaei karakteriseerde het 15-puntenplan van de VS als overdreven en onlogische eisen bevattend, terwijl hij twijfelde aan de consistentie van de Amerikaanse standpunten.
Pakistan bemiddelt tussen de partijen, hoewel de Pakistaanse ambassadeur in Washington toegaf dat succesvolle onderhandelingen afhangen van beslissingen van de strijdende partijen zelf. De diplomatieke kanalen worden door beide kanten met scepsis bekeken wat betreft de toewijding van de ander aan een eventueel akkoord.
De effectieve sluiting van de zeestraat heeft wereldwijde energiemarkten en scheepvaartroutes ontwricht, wat bijdraagt aan aanhoudende stijgingen van olie- en brandstofprijzen wereldwijd. De strategische betekenis van de waterweg maakt de status ervan een cruciale factor in elke oplossing voor het wekenlange conflict.
Of Trumps bereidheid om een gedeeltelijk gesloten Hormuz te accepteren de onderhandelingspositie van Teheran versterkt of ruimte creëert voor gezichtsbesparende compromissen, blijft de centrale vraag terwijl diplomatieke inspanningen via meerdere kanalen doorgaan.