Francuskie władze dyplomatyczne domagają się natychmiastowego zwolnienia Marie-Thérèse Ross, 86-letniej Francuzki, która od 1 kwietnia jest przetrzymywana przez funkcjonariuszy Służby Imigracyjnej i Celnej (ICE) w Luizjanie. Wdowa po amerykańskim weteranie została aresztowana w Alabamie zaledwie dzień przed planowanym przesłuchaniem sądowym dotyczącym spadku po jej zmarłym mężu.
Ross przeprowadziła się do Stanów Zjednoczonych w 2025 roku po ślubie z Billym Rossem, byłym żołnierzem NATO, którego poznała dekady wcześniej we Francji. Ich romans rozpoczął się w latach 60. XX wieku, kiedy Billy stacjonował w bazie NATO w Saint-Nazaire, gdzie Marie-Thérèse pracowała jako sekretarka. Po zakończeniu jego służby w 1966 roku stracili ze sobą kontakt, oboje wzięli śluby i założyli odrębne rodziny.
W 2010 roku media społecznościowe ponownie połączyły ich drogi. Po tym, jak oboje owdowieli w 2022 roku, odnowili swój związek i pobrali się trzy lata później. Marie-Thérèse przeprowadziła się do Alabamy i złożyła wniosek o stałe pobyt w Stanach Zjednoczonych (zieloną kartę), który pozostawał w trakcie rozpatrywania, gdy jej mąż zmarł nagle w styczniu 2026 roku.
Biorąc pod uwagę jej wiek, naprawdę chcemy, aby jak najszybciej wyszła z tej sytuacji. Chcemy ją wydostać z więzienia.
Rodolphe Sambou, Konsul Generalny Francji w Nowym Orleanie — Associated Press
Aresztowanie nastąpiło w trakcie zażartego sporu spadkowego między Marie-Thérèse a synem Billy’ego z poprzedniego małżeństwa. Według jej rodziny, spadkobierca Billy’ego groził i zastraszał starszą kobietę, odcinając jej podstawowe usługi, takie jak woda, internet i prąd, aby zmusić ją do rezygnacji z jakichkolwiek roszczeń do spadku.
NPR przedstawia ten przypadek jako prostą kwestię dyplomatyczną i humanitarną, skupiając się na reakcji rządu francuskiego, a nie krytykując polityki imigracyjnej USA. Medium podkreśla proceduralne aspekty aresztowania, nie zajmując stanowiska co do zasadności działań ICE, co odzwierciedla tendencję amerykańskich mediów do przedstawiania egzekwowania przepisów imigracyjnych jako rutynowej czynności administracyjnej.
France 24 kładzie nacisk na romantyczną historię i tragiczną sytuację humanitarną, przedstawiając aresztowanie jako 'koszmar', który przemienia historię miłosną w kryzys imigracyjny. Medium podkreśla brutalne traktowanie starszej kobiety i przedstawia to jako przykład sztywności amerykańskiego systemu imigracyjnego, co odzwierciedla francuskie obawy dotyczące polityki imigracyjnej USA wpływającej na ich obywateli.
La Nación umieszcza ten przypadek w szerszym kontekście trendów egzekwowania przepisów imigracyjnych w USA, zauważając 'zaostrzanie polityki imigracyjnej' i wzrost liczby aresztowań. Medium przedstawia to jako część systematycznej represji, która dotyka wrażliwe grupy, co odzwierciedla perspektywy Ameryki Łacińskiej dotyczące polityki imigracyjnej USA, która często wpływa na ich własnych obywateli i regionalne wzorce migracji.
The Guardian przedstawia ten przypadek jako jaskrawy przykład nadużyć w egzekwowaniu przepisów imigracyjnych w USA, podkreślając biurokratyczne aresztowanie starszej wdowy, aby unaocznić sztywność systemu imigracyjnego. Ta narracja rezonuje z obawami Indii dotyczącymi traktowania diaspory i wzmacnia krytykę zachodnich systemów imigracyjnych, z którymi Indie często mają do czynienia jako główne źródło migrantów i wniosków wizowych.
Politico przedstawia ten przypadek jako negocjacje dyplomatyczne między sojusznikami, skupiając się na mierzonej reakcji oficjalnej Francji i proceduralnych aspektach sprawy, zamiast na szerszej krytyce polityki imigracyjnej. Ta narracja wpisuje się w preferencje Arabii Saudyjskiej, która postrzega relacje USA–Europa przez pryzmat zarządzanych procesów dyplomatycznych, odzwierciedlając podejście Królestwa do prowadzenia złożonych negocjacji z zachodnimi mocarstwami.
AP podkreśla formalną presję dyplomatyczną, jaką Francja wywiera na amerykańskie władze, przedstawiając ten przypadek jako test współpracy międzysojuszniczej i mechanizmów rozwiązywania problemów na linii rząd–rząd. Ta perspektywa odzwierciedla stanowisko Turcji, która często angażuje się w złożone negocjacje dyplomatyczne zarówno z USA, jak i sojusznikami europejskimi, postrzegając takie przypadki przez pryzmat skuteczności, z jaką państwa sojusznicze mogą rozwiązywać kwestie ochrony swoich obywateli.
Funkcjonariusze ICE aresztowali Marie-Thérèse z kajdankami na rękach i nogach, traktując ją jak niebezpieczną przestępczynię — tak twierdzi jej syn, cytowany przez francuskie media. Termin aresztowania, zaledwie dzień przed planowanym przesłuchaniem sądowym, wzbudza podejrzenia, czy ktoś nie doniósł władzom imigracyjnym, choć nie ma dowodów bezpośrednio łączących syna Billy’ego z jakimkolwiek zgłoszeniem do ICE.
Zakuli ją w kajdanki na rękach i nogach, jakby była niebezpieczną przestępczynią. To jak z kiepskiego amerykańskiego filmu. Każdego ranka budzę się, myśląc, że to nie może być prawda, że to był zły sen.
Syn Marie-Thérèse — Ouest-France
Konsul Generalny Francji Sambou odwiedził Marie-Thérèse dwukrotnie w areszcie i utrzymuje regularny kontakt z jej rodziną oraz francuskimi urzędnikami, aby skoordynować jej zwolnienie. Wyraził szczególne zaniepokojenie, aby zapewnić jej odpowiednie wyżywienie i opiekę medyczną, biorąc pod uwagę jej wiek oraz istniejące problemy z sercem i plecami.
Sprawa uwidacznia złożoność sytuacji osób starszych, które są imigrantami, uwikłanymi w zmieniające się okoliczności rodzinne i rygorystyczne egzekwowanie przepisów imigracyjnych. Marie-Thérèse przygotowywała się do powrotu do Francji po śmierci męża, gdy wkroczyli funkcjonariusze ICE, zamieniając to, co powinno być prostym wyjazdem, w międzynarodowy incydent dyplomatyczny.
Rząd francuski zaangażował swoje zasoby dyplomatyczne, aby zapewnić jej zwolnienie, uznając aresztowanie starszej wdowy zarówno za kwestię humanitarną, jak i sprawę wymagającą natychmiastowego rozwiązania. Departament Bezpieczeństwa Krajowego USA nie odpowiedział na prośby o komentarz dotyczące tej sprawy ani terminów uregulowania jej statusu imigracyjnego.