Vier astronauten aan boord van NASA's Artemis II-missie braken maandag het record voor de verste afstand die mensen ooit van de aarde hebben gereisd. Daarmee werd een mijlpaal die 56 jaar standhield, verbroken. De bemanning bereikte om 19:57 uur Nederlandse tijd een afstand van 406.771 kilometer van onze planeet, waarmee het vorige record van Apollo 13 uit april 1970 (400.171 kilometer) werd overtroffen.
Commandant Reid Wiseman, piloot Victor Glover, missiespecialist Christina Koch en de Canadese astronaut Jeremy Hansen voeren nu de eerste bemande maanflyby uit sinds Apollo 17 in 1972. Hun Orion-ruimtevaartuig, door de bemanning omgedoopt tot *Integrity*, passeerde op 6.545 kilometer afstand van het maanoppervlak tijdens een cruciale fase die onder meer een geplande 40 minuten durende communicatieblack-out omvatte.
Terwijl we de verste afstand die mensen ooit van planeet Aarde hebben afgelegd overschrijden, doen we dat met eerbied voor de buitengewone inspanningen van onze voorgangers in de menselijke ruimteverkenning. We zullen onze reis voortzetten en nog verder de ruimte in gaan voordat Moeder Aarde ons terugtrekt naar alles wat ons dierbaar is. Maar bovenal kiezen we dit moment om deze generatie en de volgende uit te dagen om ervoor te zorgen dat dit record niet lang standhoudt.
Jeremy Hansen, missiespecialist — NASA
De missie begon met een opname van een boodschap van de overleden Apollo-astronaut Jim Lovell, die in augustus 2025 overleed. Lovell, die zowel Apollo 8 als de recordbrekende Apollo 13-missie leidde, verwelkomde de bemanning in zijn 'oude buurt' en drong er bij hen op aan om vooral van het uitzicht te genieten.
Tijdens hun zeven uur durende observatiefenster documenteerden de astronauten ongeveer 30 wetenschappelijke doelen op het maanoppervlak, waaronder het oude Bekken van Orientale en de mysterieuze Hertzsprung-krater. Koch werd de eerste vrouw die met eigen ogen de achterkant van de maan waarnam en beschreef kenmerken die vanaf de aarde niet zichtbaar zijn.
Franse berichtgeving benadrukt de internationale samenwerking, met name de rol van de Canadese astronaut Jeremy Hansen, en presenteert de missie als een multilaterale prestatie in de ruimteverkenning. De focus ligt op wetenschappelijke en technologische vooruitgang in plaats van Amerikaanse ruimtedominantie.
Braziliaanse media kaderen de missie als een inspirerende menselijke prestatie, met nadruk op de emotionele aspecten en de boodschappen van de bemanning aan de aarde. De berichtgeving benadrukt de betekenis van de missie voor de hele mensheid, terwijl de historische rol van Christina Koch als eerste vrouw die de achterkant van de maan waarnam wordt benadrukt.
Nederlandse verslaggeving neemt een gematigde benadering aan en richt zich op de technische prestaties, terwijl wordt getwijfeld of de missie daadwerkelijk nieuwe wetenschappelijke inzichten zal opleveren. De berichtgeving balanceert de viering van de historische mijlpaal met scepsis over de praktische waarde van de waarnemingen.
De maan die wij zien is niet dezelfde maan die jij vanaf de aarde ziet. De maan is echt een hemellichaam met een eigen doel in het universum. Het is niet zomaar een poster aan de hemel die onopgemerkt blijft.
Christina Koch, missiespecialist — NASA
De bemanning ervoer een totale zonsverduistering die alleen vanaf hun unieke positie zichtbaar was. Ze zagen de corona van de zon terwijl de maan tussen hen en onze ster door bewoog. Ook zagen ze het fenomeen *Earthrise*, waarbij onze planeet achter de maanhorizon tevoorschijn kwam – een echo van de beroemde foto van Apollo 8 die de kijk op onze thuisplaneet voorgoed veranderde.
President Donald Trump sprak de astronauten tijdens hun terugreis en feliciteerde hen met hun prestatie. Hij beloofde een bezoek aan het Witte Huis zodra ze terug waren. De bemanning wordt verwacht vrijdag in de Stille Oceaan te landen, waarmee hun 10-daagse testvlucht wordt afgesloten. Deze vlucht legt de basis voor toekomstige maanlandingen.
De missie markeert een cruciale stap richting NASA's doel om tegen 2028 weer mensen op het maanoppervlak te zetten. Daarbij wordt gewerkt aan een permanente maanbasis en uiteindelijk een reis naar Mars. In tegenstelling tot het record van Apollo 13, dat voortkwam uit een levensbedreigende noodsituatie, werd het record van Artemis II behaald tijdens een zorgvuldig geplande wetenschappelijke missie om systemen voor toekomstige diepe ruimteverkenning te testen.