Francusko-beniński aktywista Kemi Seba aresztowany w Republice Południowej Afryki podczas ucieczki do Europy

Le Monde charakteryzuje Sebę jako „czarnoskórego supremacjonistę” i podkreśla jego antyzachodnią postawę, odzwierciedlając wrogi stosunek Francji do jego aktywizmu wymierzonego przeciwko francuskim wpływom w Afryce. Ich narracja przedstawia go jako zagrożenie dla francuskich interesów i podkreśla jego poparcie dla nieudanego puczu w Beninie jako dowód na destabilizujące działania.

Indyjskie media przedstawiają aresztowanie Seby przez pryzmat obaw o stabilność regionalną, podkreślając jego rolę w „podżeganiu do buntu” i sytuując jego antyfrancuską aktywność w szerszym kontekście politycznym Afryki Zachodniej. Relacja odzwierciedla doświadczenia Indii z ruchami antykolonialnymi oraz jej obecną pozycję jako państwa niezaangażowanego, które utrzymuje stosunki dyplomatyczne w całej Afryce, unikając bezpośredniego zaangażowania w spory frankofonicznych państw.

Media saudyjskie kładą nacisk na poparcie Seby dla liderów wojskowych i jego działalność puczową, przedstawiając historię w kontekście niestabilności politycznej i współpracy organów ścigania między państwami afrykańskimi. Ta perspektywa wpisuje się w preferencję Arabii Saudyjskiej dla istniejącego porządku i suwerenności państwowej, jednocześnie wykazując zainteresowanie antyzachodnimi nastrojami, które rezonują z wysiłkami Królestwa mającymi na celu ograniczenie wpływów zachodnich w regionie.

Tureckie media podkreślają panafrykański wymiar aktywizmu Seby i jego sprzeciw wobec francuskiego wpływu, sytuując historię w szerszych narracjach o dekolonizacji i ruchach suwerennościowych w Afryce. To ujęcie odzwierciedla własną ekspansję Turcji w Afryce oraz jej strategiczną rywalizację z tradycyjnymi mocarstwami europejskimi, przedstawiając antyfrancuską postawę Seby jako część legalnego oporu wobec neokolonialnych struktur.