Czterej astronauci na pokładzie misji NASA Artemis II uchwycili bezprecedensowe obrazy niewidocznej strony Księżyca, co oznacza powrót ludzkości w okolice Srebrnego Globu po ponad pięciu dekadach. Załoga oddaliła się od Ziemi o 406 700 kilometrów 6 kwietnia, ustanawiając nowy rekord najdalszej podróży, jaką kiedykolwiek odbyli ludzie.
Astronauci NASA Reid Wiseman, Victor Glover, Christina Koch oraz astronauta Kanadyjskiej Agencji Kosmicznej Jeremy Hansen zmieniali się przy oknach kapsuły Orion podczas siedmiogodzinnego przelotu wokół Księżyca. Światło odbite od Ziemi okazało się tak jasne, że członkowie załogi zakryli jedno z okien koszulką, aby zredukować odblaski.
Misja odsłoniła tereny nigdy wcześniej nie oglądane przez ludzkie oczy, w tym cały Basen Orientale – ogromny krater o szerokości prawie 1000 kilometrów, położony na granicy między widoczną a niewidoczną stroną Księżyca. Ciemne centrum tego starożytnego miejsca uderzenia wypełnia zastygła lawa z erupcji, które miały miejsce miliardy lat temu.
Jest w tym terminatorze tyle magii – te wyspy światła, doliny, które wyglądają jak czarne dziury, w które mógłbyś wpaść prosto do środka Księżyca, gdybyś na nie wszedł. To po prostu tak wizualnie fascynujące.
Victor Glover, specjalista misji — New Scientist
Podczas przelotu za Księżycem astronauci doświadczyli planowanej 40-minutowej przerwy w łączności z Ziemią. Ta izolacja pozwoliła im obserwować unikalne zaćmienie Słońca trwające prawie godzinę, podczas którego Słońce całkowicie zniknęło za powierzchnią Księżyca, podczas gdy światło odbite od Ziemi nadal oświetlało stronę Księżyca zwróconą ku Ziemi.
Prezentuje misję jako triumfalny powrót do eksploracji Księżyca, podkreślając cud i wartość naukową eksploracji kosmosu przez człowieka. Relacja celebruje osobiste doświadczenia i emocjonalne reakcje astronautów, ukazując misję jako inspirację dla przyszłych pokoleń i podkreślając brytyjskie poparcie dla międzynarodowej współpracy w dziedzinie kosmosu.